De titel Monstertocht lijkt menig roeier toch wel af te schrikken, zowel in als buiten de roeiclub. De traditionele roeitocht in november van Leeuwarden naar Dokkum (en weer terug) bleek bij het aantal aanmeldingen slechts 3 boten met alleen Wetterwillers te vullen. Op de dag zelf waren er 2 boten aan het vlot, want de ERM wedstrijdroeiers hadden zich afgemeld. Zij zouden hun tocht daarnaast ook nog filmen met een drone. Achteraf was dit laatste ook niet goed haalbaar geweest gezien het bewolkte weer.

Maar laten we niet in mineur blijven, zaterdagochtend werd er gestart met de 9 enthousiaste roeiers. Die in een rap tempo de stad achter zich lieten en naar de vertrouwde Tegeltjesbrug roeiden. Via Oudkerk naar Bartlehiem en dan naar Dokkum. Beide teams hadden aardig hetzelfde tempo en ruim voor het middaguur werd het mooie Dokkum bereikt. Na een gezellige lunch in de Posthoorn werd tegen 13 uur de terugweg gestart. In elke boot waren er enige wissels van deelnemers die de halve route wilden roeien.

Een terugweg over de Dokkummer Ee. Verdwalen kun je dan niet, hoogstens met je gedachten. Dat lukt wel met een bewolkte herfstdag roeiend over de rustige vlakke Ee en met zicht over de Friese landerijen. De wissel bleek vooral prettig voor de stuur want die zat op het koudste plekje. Ook de terugweg verliep gladjes, voor 15 uur was de Bonifatiustoren al in zicht.

Via de Prinsentuin of Bonkevaart kwamen beide boten aan bij de club, waar de discussie volgde welke route nu korter is. Op de club was er een warm en gezellig ontvangst met soep en broodjes. Terugkijkend op een geslaagde tocht, waar de term Monstertocht dit jaar niet van toepassing bleek te zijn.